ایتمان

(اِ تِ) [ ع. ائتمان ] (مص م.) استوار داشتن، امین کردن.<br>

(اِ تِ) [ ع. ائتمان ] (مص م.) استوار داشتن، امین کردن.

ایتمان . [ ت ِ ] (ع مص ) ائتمان . اعتماد کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). امین داشتن . (المصادر زوزنی ). ◄ به بیم و ترس گردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ مشورت کردن . (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص ٢٤).