واژه جو

اپیمنیدس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اپیمنیدس . [ اِ م ِ دِ ] (اِخ ) از فلاسفه ٔ قدیم یونان . مولد او در حدود قرن هفتم ق . م . در اقریطش بود. وجوداو را برخی از مورخین افسانه پنداشته اند، چه او را پسر یکی از پریان گویند. معروف است که او در جوانی از انظار غائب شد و پس از پنجاه وهفت سال ظاهر گشت و مدعی بود که تمام آن مدت را در غاری خفته بوده است .

معنی اپیمنیدس | واژه جو