اولیاءالله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اُ لْ لا) [ ع. ] (ص مر.)<BR>۱- دوستان خدا، مومنان.<BR>۲- در تصوف، آنان که از جانب خدا مؤید به حالات و مکاشفاتی شدهاند که دیگر خلایق را بدانها دسترسی نیست. مقام اولیاء بعد از انبیاء است.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اُ لْ لا) [ ع. ] (ص مر.)<BR>۱- دوستان خدا، مومنان.<BR>۲- در تصوف، آنان که از جانب خدا مؤید به حالات و مکاشفاتی شدهاند که دیگر خلایق را بدانها دسترسی نیست. مقام اولیاء بعد از انبیاء است.<br>