اورا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اورا. [ اَ ] (اِ) حصارو قلعه . (برهان ) (آنندراج ) (هفت قلزم ) : زو عدو گر خود رود درحصن هفت اورای چرخ آن کشدکز دست حیدر مالک خیبر کشید. ابن یمین .