اوراز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اوراز. [ اَ ] (اِ) فراز و بالا و بلندی . (ناظم الاطباء) (هفت قلزم ) (برهان ) (مجمعالفرس ) (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ). رجوع به افراز شود.