اوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوده . [ اَ دَ ] (اِخ ) نام شهری بسیار قدیمی در شمال هندوستان کنار نهر کوکره ازتوابع رود گنگ و نزدیک شهر فیض آباد و در ١٢٥ هزارگزی مشرق لکهنو و در ١٩٠ هزارگزی شمال غربی فارس واقع است . در سابق شهری آبادان بوده است . جامعی بزرگ در این شهر بنا شده و آثار عتیقه دارد. (قاموس الاعلام ).