اوحاج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اوحاج . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَحَجَة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). جای نشیب . (آنندراج ).