اوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ معر. ] (اِ.)<BR>۱- بلندی.<BR>۲- طرف بالای هر چیز.<BR>۳- بالاترین درجة ستاره.<BR>۴- بلندترین حد آواز.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ معر. ] (اِ.)<BR>۱- بلندی.<BR>۲- طرف بالای هر چیز.<BR>۳- بالاترین درجة ستاره.<BR>۴- بلندترین حد آواز.<br>