اوجس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوجس . [ اَ ج َ ] (ع اِ) اندک از طعام و شراب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ماذقت عنده اوجس ؛یعنی نزد او چیزی از طعام نچشیدم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ روزگار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ لاافعله سجیس الاوجس ؛ نمیکنم آنرا هرگز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).