اواوین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اواوین . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ ایوان . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). صفه ٔ بزرگ . (آنندراج ).