اهمام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهمام . [ اِ ] (ع مص ) غمناک کردن . (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ) (المصادر زوزنی ) (از آنندراج ). اندوه گین گردانیدن . ◄ بی آرام کردن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بی آرام کردن کار کسی را. (آنندراج ). ◄ سخت پیر شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
اهمام . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ هِم ّ، به معنی پیر فانی باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).