اهل معنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل معنی . [ اَ ل ِ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مقابل اهل صورت و ظاهر. اهل حقیقت . آنکه به معنی و باطن توجه دارد: اهل معنی همه یکجا جمعند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل معنی . [ اَ ل ِ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مقابل اهل صورت و ظاهر. اهل حقیقت . آنکه به معنی و باطن توجه دارد: اهل معنی همه یکجا جمعند.