اهل زنخ

اهل زنخ . [ اَ ل ِ زَ ن َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب )پرچانه . پرگو. صاحب [ سخن ] بیهوده و لاف . ◄ زن . (شرح قران السعدین از آنندراج ) : کرده زنخ شان ز محاسن کنار اهل زنخ راز محاسن چه کار. امیرخسرو (از آنندراج ).