انگشتگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ گِ گَ) (ص فا.) کسی که زغال سازد؛ زغال فروش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ گِ گَ) (ص فا.) کسی که زغال سازد؛ زغال فروش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انگشتگر. [ اَ گ ِ گ َ ] (نف مرکب ) زغال ساز. فحام . زغال سوز. زغالی . (یادداشت مؤلف ) : وگر بگذری سوی انگشتگر ازو جز سیاهی نیابی دگر. فردوسی .