انگشتر (ی)
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ گُ تَ) (اِ.) حلقهای (معمولاً) فلزی و گاه دارای نگین که برای زینت در انگشت میکنند. ؛~ پا (کن.) چیزی بی مصرف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ گُ تَ) (اِ.) حلقهای (معمولاً) فلزی و گاه دارای نگین که برای زینت در انگشت میکنند. ؛~ پا (کن.) چیزی بی مصرف.