انوری | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۷۴

نگارا بر سر عهد و وفا باش در آیین نکوعهدی چو ما باش چنانک از ما جدایی ماه‌رویا زهرچ آن جز وفا باید جدا باش مرا خصمست در عشق تو بسیار نیندیشم تو بر حال رضا باش چو با جانم غم تو آشنا شد مکن بیگانگی و آشنا باش نگارینا ترا باشم همه عمر خداوندی کن و یک‌دم مرا باش