انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۳۲

ای شاه گر آنچه می‌توانی نکنی زین پس به جز از دریغ و آوخ نکنی اندر رمه خدای گرگ آمد گرگ هیهات اگر توشان شبانی بکنی