انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۲۹

ای چرخ جز آیت بلا خوانی نی بر کس قلمی ز عافیت رانی نی چیزی ندهی که باز نستانی نی ای کوژ کبود خود جز این دانی نی