انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۹۰

زان شب که نشستیم به هم با طربی کردیم فراق را به وصلت ادبی بس روز که برخاسته‌ام با تک و تاز در آرزوی چنان نشستی و شبی