انفج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انفج . [ اَ ف َ ] (اِ) الفنج و اندوخته و حاصل و محصول . (ناظم الاطباء). ظاهراً محرف الفنج است . رجوع به الفنج شود.