انسانیت

(اِ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)<BR>۱- نوعدوستی، انسان بودن.<BR>۲- اخلاق نیک.<br>

(اِ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) ۱- نوعدوستی، انسان بودن. ۲- اخلاق نیک.

انسانیت . [ اِ نی ی َ ] (ع مص جعلی، اِ مص ) مردمی . آدمیت . (یادداشت مؤلف ). ◄ تربیت و اخلاق نیک که از مشخصات انسان است . (فرهنگ فارسی معین ). مردمی و مروت و تمدن و تربیت و ملایمت و خوش خلقی و ادب . (ناظم الاطباء). ♦ بی انسانیت ؛ بی تربیت و بی ادب . (ناظم الاطباء).

آدمیت، بشریت، مردمی، مروت (متضاد: حیوانیت)

مردمی، مردمی، آدمیگری، آدمی گری