انداص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انداص . [ اِ ] (ع مص ) بیرون آوردن حق خود را از کسی : اندس حقه منه . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).