انتقاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتقاص . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) کم کردن . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (آنندراج ) (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ) (از اقرب الموارد). ◄ کم شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (مصادر زوزنی ) (از اقرب الموارد). ◄ گویند نقصه فانتقص .(از اقرب الموارد). بشکاف انگشتان آب چکانیدن بر نره . انتفاص . ◄ عیب کردن مردم را. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). عیب کردن کسی را. ◄ حق کسی را کم کردن . (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) کمی و نقصان . (ناظم الاطباء).