انتفاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) سود بردن، نفع کردن، نفع بردن.<BR>۲- (اِ.) حقی که به موجب آن میتوان از ملک دیگری استفاده کرد اما نمیتوان آن را به شخص ثالث انتقال داد؛ ج. انتفاعات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) سود بردن، نفع کردن، نفع بردن.<BR>۲- (اِ.) حقی که به موجب آن میتوان از ملک دیگری استفاده کرد اما نمیتوان آن را به شخص ثالث انتقال داد؛ ج. انتفاعات.<br>