انبوسش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبوسش . [ اَم ْ س ِ ] (اِمص ) اسم مصدر از انبوسیدن، انبودن . (فرهنگ اسدی از یادداشت مؤلف ). نشأت . بعث . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به انبوسیدن و انبودن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبوسش . [ اَم ْ س ِ ] (اِمص ) اسم مصدر از انبوسیدن، انبودن . (فرهنگ اسدی از یادداشت مؤلف ). نشأت . بعث . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به انبوسیدن و انبودن شود.