انافة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انافة. [ اِ ف َ ] (ع مص ) برآمدن بر چیزی، یقال اناف علی شی ٔ. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). بلند شدن . (آنندراج ). ◄ انافت الدراهم علی الماءة؛ افزون گردید درمها بر صد. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).زیاد شدن . (آنندراج ). زائد شدن . (یادداشت مؤلف ).