امین کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امین کردن . [ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اعتبار دادن . معتبر نمودن . اعتماد داشتن . (ناظم الاطباء). تأمین . (دهار) (تاج المصادر بیهقی ). ایتمان . (فرهنگ فارسی معین، ذیل ایتمان ) : از تو گر او را امین کنی بستاند او نه ببسیار چیز عمر تو بسیار. ناصرخسرو.