امیری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(~.) [ ع - فا. ] ۱- (حامص.) امیر بودن، امارت، حکمرانی. ۲- سرداری، سالاری. ۳- سروری، بزرگی. ۴- (ص نسب.) منسوب به امیر. ۵- (اِ.) آهنگی که بدان دوبیتی‌های امیر پازاواری مازندرانی را خوانند. ۵- (اِ.) نوعی ترمه که به دستور میرزا تقی خان امیرکبیر می‌بافتند.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

امارت، تسلط، حکومت، سلطنت، کیایی پادشاهی، سالاری، سرداری