امیر معزی | غزلیات | شماره ۱۸

بنده بودن تورا سزا باشد چون تو اندر جهان کجا باشد گرکنم بندگیت هست صواب جز تو را بندگی خطا باشد تا تو در شهر یار ما باشی کار در شهر کار ما باشد نشود با نشاط بیگانه هر که با وصلت آشنا باشد عاشقت را نفس‌گسسته شود گر ز تو یک نفس جدا باشد