واژه جو

امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۱۳

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

از جور قد بلند و موی پستش وز کافری نرگس بی‌می‌ مستش گریان به کلیسیا شوم بنشینم ناقوس به یک دست و به دستی دستش

معنی امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۱۳ | واژه جو