امانت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اَ نَ) [ ع. امانة ] ۱- (مص ل.) امین بودن. ۲- (اِمص.) راستی، درستکاری. ۳- استواری. ۴- سپرده، ودیعه.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط