امام زمان

امام زمان . [ اِ م ِ زَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) امام عصر. امامی که در روزگار خود مأمور هدایت مردم است : بر جان من چو نور امام زمان بتافت لیل السرار بودم و شمس الضحی شدم . ناصرخسرو. زینهارم نهاد امام زمان نزد ایشان که اهل زنهارند. ناصرخسرو. گنجور علم امام زمانست ز اهل بیت کاین شهر منزلت سوی او از نیا شده ست . ناصرخسرو. ◄ (اِخ ) امام دوازدهم شیعه ٔ امامیه ٔ اثناعشری، مهدی بن حسن العسکری . رجوع به ترکیبات امام شود

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی