الکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الکان . [ اَ ] (اِخ ) از دیههای بارفروش (مازندران ). رجوع به مازندران و استراباد رابینو ص ١١٧ و ترجمه ٔ همان کتاب ص ١٥٨ شود.
الکان . [ ] (اِخ ) یا الجان، دهی است از دهستان پشت گدار بخش حومه ٔ شهرستان محلات که در ٢٤ هزارگزی شمال محلات در کوهستان قرار دارد. سردسیر است و سکنه ٔ آن ١٠٠ تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات تأمین میشود ومحصول آن غلات، انگور و سیب، و شغل اهالی زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).