الویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ یِ) [ ع. الویة ] (اِ.) جِ لوا؛ پرچمها.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ یِ) [ ع. الویه ] (اِ.) جِ لوا؛ پرچمها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الویة. [ اَل ْ وِ ی َ ] (ع اِ) ج ِ لِواء. (دهار) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج ِ لِواء. علمهای فوج یعنی نشانهای لشکر. (از غیاث اللغات ) (آنندراج ) (از منتهی الارب ). رجوع به لِواء شود : گوید بخور کت نوش باد این جام می از بامداد ای ازدر ملک قباد با تاج و تخت و الویه . منوچهری . و الویه از مساعدت نصرت و ظفر افراخته شده . (جهانگشای جوینی ). ◄ ج ِ لِوی ̍. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به لِوی ̍ شود.