الوهیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

الوهیة. [ اُ هی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) پرستش و معبودیت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ربوبیت . خدایی . اُلوهَة. رجوع به الوهة و الوهیت شود.