الومیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الومیان . [ ] (اِخ ) یکی از چهار طایفه که در فارس و خوزستان ساکن بودند و در زمان مادها از طریق راهزنی میزیستند. شاهان پارس راضی شده بودند به آنان باج دهند. رجوع به تاریخ کرد ص ١٦٣ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الومیان . [ ] (اِخ ) یکی از چهار طایفه که در فارس و خوزستان ساکن بودند و در زمان مادها از طریق راهزنی میزیستند. شاهان پارس راضی شده بودند به آنان باج دهند. رجوع به تاریخ کرد ص ١٦٣ شود.