التقاع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

التقاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) برگردیدن گونه . (منتهی الارب ). لون بگردیدن . (تاج المصادر بیهقی ). و رجوع به التفاع شود.