الباجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الباجی . [ اَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب (بلوک عنافجه ) بخش مرکزی شهرستان اهواز واقع در ٢٠ هزارگزی شمال اهواز کنار راه شوسه ٔ اهواز به اندیمشک هوای آن گرمسیر و در دشت واقع است و ٧٥٠ تن سکنه دارد. آب آن از چاه، محصول آن غلات، شغل اهالی زراعت و حشم داری و صنایع دستی آنان قالیچه بافی است . راه دهکده در تابستان اتومبیل رو است . ساکنین آن از طایفه ٔ الباجی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
الباجی . [ اَ ] (اِخ ) رجوع شود به باجی، القاضی ابوالولید سلیمان ....