الب ارسلان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الب ارسلان . [ اَ اَس َ ] (اِخ ) سلغری . وی بر مظفرالدین زنگی بن مودود خروج کرد و بقتل رسید. (حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٥٦٠).
الب ارسلان . [ اَ اَ س َ ] (اِخ ) الاخرس بن رضوان از سلاجقه ٔ شام (٥٠٧ - ٥٠٨ هَ . ق .). رجوع به حبیب السیر چ خیام صص ٥٤٩ - ٥٥٠ شود.
الب ارسلان . [ اَ اَ س َ ] (اِخ ) ابن اتسزبن محمدبن نوشتکین . بعد از اتسز به سال ٥٥١ پادشاهی یافت و به سال ٥٥٨ هَ . ق . درگذشت . (تاریخ گزیده نسخه ٔ عکسی صص ٤٩٠ - ٤٩١).