اقرط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقرط. [ اَ رُ ](ع اِ) ج ِ قُرط. (ناظم الاطباء). رجوع به قرط شود.
اقرط. [ اَ رَ ] (ع ص ) تکه ای که گوش آنرا آویزان گذاشته باشند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تکه ٔ آویخته دروش . (؟) (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقرط. [ اَ رُ ](ع اِ) ج ِ قُرط. (ناظم الاطباء). رجوع به قرط شود.
اقرط. [ اَ رَ ] (ع ص ) تکه ای که گوش آنرا آویزان گذاشته باشند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تکه ٔ آویخته دروش . (؟) (منتهی الارب ).