اقتراف

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) کسب کردن، کسب معاش کردن. ۲- (مص ل.) گناه کردن. ۳- به جا آوردن. ۴- وزیدن.