افلاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افلاذ. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ فِلْذ، بمعنی جگرشتر. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ فِلْذة، بمعنی پاره ای از جگر و گوشت و مال از سیم و زر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): و پسران ایشانرا بمحل اولاد بل بمنزلت افلاذ اکبادند. (جهانگشای جوینی ). ◄ افلاذالارض ؛ گنجها ودفاین آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).