افق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اُ فُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- کرانه، ناحیه.<BR>۲- نیم دایرهای که در امتداد آن، چشم کرة زمین را میبیند. ج. آفاق.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اُ فُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- کرانه، ناحیه.<BR>۲- نیم دایرهای که در امتداد آن، چشم کرة زمین را میبیند. ج. آفاق.<br>