افضال
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) افزون کردن.<BR>۲- نیکویی و احسان کردن.<BR>۳- سپاس نهادن.<BR>۴- برتری داشتن.<BR>۵- (اِمص.) بخشش. ج. افضالات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) افزون کردن.<BR>۲- نیکویی و احسان کردن.<BR>۳- سپاس نهادن.<BR>۴- برتری داشتن.<BR>۵- (اِمص.) بخشش. ج. افضالات.<br>