افزاینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افزاینده . [ اَ ی َ دَ / دِ ] (نف ) نامی . بالنده . (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). آنچه فزونی پذیر باشد. آنچه افزایش یابد. آنچه روح نباتی داشته باشد : کسی بپرسد که درخت چه باشد؟... گویندش درخت جسمی باشد افزاینده . (از یادداشت دهخدا از ناصرخسرو).
فرهنگ طیفی واژهدان
فزاینده، بیش ازپیش، بسطیابنده، بسیط، درحال افزایش، درحال انباشت، جمع شونده، بالنده، متزاید، افزونشونده، روبهافزونی جلورونده، پیشرو بارور، حاصلخیز، مولد افزایشدهنده، مروج