واژه جو

افتا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اُ) [ ع. ] (مص ل.) فتوا دادن، حکم صادر کردن.<br>

فرهنگ فارسی معین

(اُ) [ ع. ] (مص ل.) فتوا دادن، حکم صادر کردن.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

افتا. [ اُ ] (ص ) مأخوذ از افتادن . ساقط افتادن . (ناظم الاطباء).

معنی افتا | واژه جو