افاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ فّ) [ ع. ] (ص.) آن که دروغ بسیار گوید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ فّ) [ ع. ] (ص.) آن که دروغ بسیار گوید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افاک . [ اَف ْ فا] (ع ص ) دروغگو. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اَفیک . دروغگو. (منتهی الارب ). سخت دروغ زن . (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). کذّاب . دروغزن . دروغگوی . کاذب . (یادداشت بخطمؤلف ). «تنزل علی کل افاک اثیم ». (قرآن ٢٢٢/٢٦).