افال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افال . [ اِ ] (ع اِ) ج ِ اَفیل . شتران بچه که به سال یا زاید از آن درآمده و شتربچه از ماده جداشده . (آنندراج ). ج ِ افیل، یعنی شتربچه که بسال دوم یا زاید از آن درآمده و شتربچه ٔ از مادر جداشده . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ج ِ افیل . شتر خرد. مؤنث آن : فیله . ج، اَفائل . (از اقرب الموارد). و رجوع به نشوءاللغة ص ٨٢ شود.