اغوال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغوال . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ غول، دیو بیابانی که از راه فریبد و هرچه بناگاه فروگیرد و هلاک کند. هلاک . بلا. سختی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به غول شود. ♦ انیاب اغوال ؛ نیشهای غولان . ۩ کنایه از خرافات . اوهام . ♦ افکار انیاب اغوالی ؛ اندیشه های نیش غولی . اندیشه ٔ خرافی . اوهام . (از یادداشت مؤلف ).