اطروان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطروان . [ اُ رُ ] (ع اِ) اطروان الشباب ؛ آغاز جوانی . شروع جوانی . (از منتهی الارب ). عنفوان جوانی . اول و غلواء جوانی . (از اقرب الموارد).
اطروان . [ ] (اِخ ) از طسوج الدور. (تاریخ قم ص ١١٧). از دیه های دور آخر. (تاریخ قم ص ١٤٢).